Atari 2600 – poradnik kupującego i konfiguracja: modele, wskazówki PAL i najlepsze gry

Powrót do drugiej generacji konsol to satysfakcjonujące doświadczenie, o ile wiesz, jak radzić sobie z czterdziestoletnim sprzętem analogowym i europejskimi standardami telewizyjnymi. Ten przewodnik po Atari 2600 dostarczy Ci praktycznej wiedzy niezbędnej do wyboru najbardziej niezawodnej rewizji konsoli, uniknięcia dziwnych błędów w palecie kolorów PAL, dostrojenia systemu do współczesnego ekranu oraz zadbania o prawidłowe działanie kontrolerów.

Porównanie wszystkich rewizji sprzętowych Atari 2600

Kiedy konsola debiutowała w Ameryce Północnej w 1977 roku i niedługo potem trafiła do Europy, sprzedawano ją po prostu jako Atari Video Computer System (VCS). Atari zmieniło nazwę sprzętu na Atari 2600 dopiero pod koniec 1982 roku po premierze jej następcy, Atari 5200 SuperSystem, aby ujednolicić nazewnictwo produktów w oparciu o wewnętrzne oznaczenie fabryczne modelu 2600 (CX2600). Przez cały, niezwykle długi okres swojej obecności na rynku konsola doczekała się kilku wyraźnie różniących się rewizji wizualnych i wewnętrznych.

Porównując Atari 2600 Heavy Sixer z Light Sixer czy późniejszymi wersjami, kluczowe różnice sprowadzają się do odlewu obudowy, umiejscowienia przełączników oraz integracji elementów na płycie głównej.

• „Heavy Sixer” (CX2600, 1977–1978): Produkowany w Sunnyvale w Kalifornii, a później na Tajwanie – to model premierowy. Posiada sześć metalowych przełączników hebelkowych na przednim panelu i front wykończony okleiną drewnopodobną. Prawdziwego Heavy Sixera rozpoznasz po grubych, zaokrąglonych krawędziach bocznych z tworzywa sztucznego wzdłuż dolnej części obudowy (grubość ok. 12 mm) oraz ciężkim, odlewanym z aluminium wewnętrznym ekranie RF. Ponieważ rynki PAL otrzymały VCS nieco później niż USA, oryginalne egzemplarze PAL Heavy Sixer są rzadkie i niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów.
• „Light Sixer” (CX2600, 1978–1980): Aby obniżyć koszty produkcji, Atari przeprojektowało obudowę, stosując znacznie cieńsze, bardziej ścięte krawędzie boczne i lżejsze ekranowanie wewnętrzne. Model ten zachował wszystkie sześć chromowanych przełączników na froncie oraz klasyczny drewniany dekor, stając się kwintesencją Atari dla większości europejskich graczy, którzy dorastali z wczesnymi wersjami konsoli.
• 4-przełącznikowy „Woodgrain” (CX2600A, 1980–1982): Atari skonsolidowało elektronikę na pojedynczej, bardziej uporządkowanej płycie głównej i przeniosło przełączniki trudności (Left/Right Difficulty) z przedniego panelu na górną krawędź z tyłu obudowy, obok portów kontrolerów. Na froncie pozostały tylko cztery hebelki.