Historia Gier Spider-Man: Od Klasycznych Retro do Współczesnych Cudów

SNES miał swój własny udział w chwale Spider-Mana. Spider-Man and the X-Men: Arcade's Revenge (1992) oferował unikalny zwrot, pozwalając graczom kontrolować nie tylko Spider-Mana, ale także kilku bohaterów X-Men, z których każdy miał własne, unikalne poziomy i umiejętności.

Być może najbardziej kultowymi grami Spider-Mana w tej erze były gry typu beat 'em up, w dużej mierze inspirowane popularnym serialem animowanym. Spider-Man: The Animated Series (1995) i Maximum Carnage (1994) (oraz jego sequel, Separation Anxiety (1995)) dostarczyły side-scrollingowej akcji polegającej na wciskaniu przycisków, która doskonale oddawała klimat kreskówek. Maximum Carnage, w szczególności, jest wspominany z nostalgią za swój czerwony kartridż, wymagającą rozgrywkę i wierną adaptację historii z komiksów.

Rewolucja 3D: PlayStation i dalej (koniec lat 90. - początek 2000)

Pojawienie się gier 3D na PlayStation i Nintendo 64 oznaczało punkt zwrotny dla gier ze Spider-Manem. Spider-Man (2000), opracowany przez Neversoft (znanego z Tony Hawk's Pro Skater), był przełomowym tytułem. Zawierał w pełni trójwymiarowy Nowy Jork do odkrycia, szeroki wybór złoczyńców (dubbingowanych przez aktorów z serialu animowanego) i, co najważniejsze, fantastyczną mechanikę huśtania się na sieci. Ta gra naprawdę sprawiła, że gracze po raz pierwszy poczuli się jak Spider-Man.

Sukces gry na PlayStation doprowadził do sequela, Spider-Man 2: Enter Electro (2001), który udoskonalił formułę i wprowadził nowych złoczyńców. Era GameCube, PlayStation 2 i Xbox widziała gry powiązane z filmami, oparte na trylogii Spider-Man Sama Raimiego. Spider-Man: The Movie (2002) i Spider-Man 2 (2004) były szczególnie godne uwagi, a Spider-Man 2 spotkał się z szerokim uznaniem za rewolucyjne huśtanie się na sieci w otwartym świecie, wyznaczając nowy standard dla gier o superbohaterach.

Era nowożytna: Otwarte światy i nieustanna innowacja (połowa lat 2000 - obecne czasy)

Trend gier Spider-Man w otwartym świecie kontynuowano w tytułach takich jak Ultimate Spider-Man (2005), który charakteryzował się cel-shadingową stylistyką inspirowaną komiksem o tym samym tytule, oraz Spider-Man: Web of Shadows (2008), który wprowadził system moralności i pozwolił graczom przełączać się między klasycznym czerwono-niebieskim kostiumem a kostiumem symbionta.

Chociaż niektóre gry w tej erze spotkały się z mieszanym przyjęciem, podstawowy urok huśtania się po Nowym Jorku jako Spider-Man pozostał silny. Gry eksperymentowały z różnymi stylami rozgrywki, fabułami, a nawet wieloma grywalnymi Spider-Manami z różnych wszechświatów.